ANG TUMAKAS NA EBANGHELISTA

Si Jonas ay tinawag ng Diyos upang ipangaral sa Nineve ang kaligtasan sa pamamagitan ng pagbibigay babala laban sa nakaadyang poot ng Diyos sa kanilang bayan kung hindi nila tatalikuran ang kanilang mga kasalanan. Ang Nineve ay isang siyudad sa Syria na kalaban ng Israel. Ang kasalanan ng mga tao roon ay matindi lalo na ang pagsamba sa ibang mga diyus-diyosan. 

Ganun pa man, ang habag ng Diyos ay ipinakita sa kanila sa pamamagitan ng pagpapadala ng isang propeta, isang ebanghelista ngunit tumakas sa isang mahalagang bagay na ipinapagawa ng Diyos. Sa halip na tumugon si Jonas sa Diyos at tunguhing ang Nineve ay pumunta siya sa Joppa upang sumakay ng barko papuntang Tarsis.

Lulan ng barko, ang Diyos ay nagpadala ng isang malakas na unos. Malalaking alon ang humahampas sa barko dahilan ng pagkabalisa ng mga nakasakay ng naroroon. Ang bawat isa ay tumatawag sa kani-kanilang diyos upang sila ay saklolohan habang si Jonas ay mahimbing na natutulog. Ginising siya upang manalangin sa Diyos na kanyang sinasamba. Inalam din nila kung sino ang dahilan ng unos na ito at nalaman nila na si Jonas. Sinabi ni Jonas na siya ang dahilan dahil sa hindi niya pagtugon sa tawag ng Diyos sa kanya. Kaya't sinabi niya sa mga naroon na siya ay itapon na lamang. Nung una ay ayaw gawin sa kanya ngunit patuloy ang paglakas ng unos at sila ay napilitan na itapon si Jonas sa dagat.

Dahil sa plano ng Diyos na maipangaral ang balita ng kaligtasan sa Ninive sa pamamagitan ni Jonas, nagpadala ang Diyos ng malaking isda upang mainatiling ligtas si Jonas. Sa loob ng tiyan ng isda, nakita ni Jonas ang kanyang pagkakamali at siya ay nanalangin sa loob ng tatlong araw sa loob ng tiyan ng malaking isda. Pagkalipas ng tatlong araw siya ay iniluwa ng isda sa tuyong lugar. 

Muli ay sinabihan siya ng Diyos na pumunta sa Nineve at ipangaral ang mabuting balita ng kaligtasan. Sa pagkakataong iyon siya ay tumugon. Ipinangaral niya na kailangan nilang mangagsisi dahil sa kasalanan nila na nagpagalit sa Diyos ng husto dahilan upang sila ay tupukin ng Diyos. Tumugon ang mga taga-Nineve. Sila ay tumalikod sa kanilang mga kasalanan ay sumamba sa tunay na Diyos. Hindi na hinusgahan ng Diyos ang Nineve at parusahan.

Tulad ni Jonas, may ipinapagawa sa atin ang Diyos para sa ikaliligtas ng mga tao ngunit tinatalikuran ito ng una. Kapag tayo ay tinawag para sa kanyang gawain tayo ay para doon gaya ni Jonas. Anuman ang nangyari sa kanya pa rin ang Nineve sapagkat ito ay utos ng Diyos sa kanya. Sa pagkakatapon sa dagat, ang alam ni Jonas ay kamatayan na niya ngunit nagpadala ang Diyos ng probisyon upang siya ay mabuhay muli at tupdin ang pinapagawa sa kanya. Huwag mong takasan ang responsibilidad na ipinapagawa sa iyo ng Diyos kundi malugod mong itong gawin kahit anuman ang mangyari sapagkat ang Diyos ay tapat at mabuti. Siya ay laging nasa mga taong patuloy na gumagawa upang maisulong ang Kanyang kaharian. Maari may ipinapagawa sa aatin ang Diyos upang sa ikaliligtas ng mga tao na nasa paligid lamang natin. 

Basahin : Jonah 1:1-4:11

ANG TUMAKAS NA PROPETA

Si Elias ang propetang ginamit ng Diyos upang ipakita ng Diyos ang Kanyag pagka-Diyos. Siya ay humarap sa Hari ng Israel (Hilagang Kaharian) na si Ahab upang sabihin na hindi pauulanin ng Diyos sa loob ng tatlong taon at anim na buwan (James 5:7) dahil sa kasalanan ng Israel sa pagsamba kay Baal na sa pangunguna ni Haring Ahab at ng kanyang asawang si Jezebel. Sa loob ng tatlong taon ang Diyos ay pinakain si Elias ng Diyos.   

Pagkalipas ng mahigit na tatlong taon humarap siya kay Ahab upang hamunin sa bundok Carmel ang mga propeta ni Baal at ni Ashera upang patunayan na ang kanilang sinasamba ay huwad. Sa bundok ay nagtayo ng dalawang altar para kay Baal at para kay YAHWEH. Tumawag at pumalahaw na ang mga propeta hanggang sa sugatan na nila ang kanilang sarili ngunit walang tugon ang diyos na si Baal. Ngunit sa pagtawag ni Elias kay YAHWEH ay tumugon si YAHWEH sa pamamagitan ng apoy na tumupok sa hain sa altar upang ipakilala ng Diyos ang Kanyang sarili na Siya ang tunay na Diyos na tinalikuran ng Israel.

Ngunit ang galit ng reyna na si Jezebel ay lubhang nagumapoy sa propeta at binantaan ang buhay niya kung paano ginawa niya sa mga propeta ni Baal. Natakot si Elias at tumakas mula sa galit ng reyna mula hilaga patungong timog na bahagi ng Israel, sa Judah ay kanyang tinakbo palayo sa reyna. Siya ay napanghinaan ng loob at hiningi na sa Diyos na kunin na ang kanyang buhay. Siya ay nagtago pa sa kweba sa matinding pagkabalisa at takot. Pagkatapos na ipinakita ng Diyos sa kanya mula sa panahon ng tag-tuyot hanggang sa tagumpay sa bundok ng Carmel ay napanghinaan pa rin ng loob si Elias. Ngunit ang Diyos ay nagpadala ng mensahe ng kaaliwan at siya ay inutusan bumalik sa Israel upang basbasan bilang hari si Jehu ng Israel. 

Sa kabila ng kabutihan at kapangyarihan na ipanakita ng Diyos sa ating buhay tulad ng kay Elias, dumarating din sa ating buhay at pagkabalisa at pagkatakot sa mga pag-uusig ng mundo. Dahil dito tayo ay tumitigil sa paglilingkod sa Diyos. Tandaan natin na ang Diyos ay tapat sa Kanyang mga tinawag at patuloy na pinalalakas at inaaliw ng Kanyang Salita tayo upang magpatuloy sa buhay Kristiyano na may pagtitiwala at paglilingkod sa Kanya. Huwag nating takasan ang paglilingkod dahil lamang sa pag-uusig o banta sa buhay ng mundong ito ngunit ito ay maging malaking hamon sa atin na lalong magtiwala sa Diyos na tapat sa atin. 

Basahin : 1Kings 17:1 - 19:21

ANG TUMAKAS NA PRINSIPE

Si Moses ay inaring prinsipe ng Ehipto nang siya ay makita ng prinsesa na anak ng paraon. Pinaalagaan siya sa sariling ina at kinuha ng siya ng siya ay mag-aaral na sa Ehipto. Lumaki si Moses sa kultura ng mga taga-Ehipto at karunungan nito. Ngunit batid niya na siya ay hindi isang Ehipsyo kundi isang Hebreo.

Nang panahon na iyon, matinding pagpapahirap sa mga Hebreo bilang alipin ng mga Ehipsyo. Minsan ay nakita niya na minamaltrato at pinahihirapan ang isang Hebreo. Ipinagtanggol niya ito hanggang sa napatay niya ang isang Ehipsyo. Inakala niyang walang nakakita sa krimen na kanyang ginawa. 

Minsan naman ay nakita niya ang dalawang Hebreo na nag-aaway. Sinabihan niya ang dalawa na huwag mag-away sapagkat sila ay magkalahi. Ngunit nagulat siya sa tinuran ng mga Hebreo na gagawin daw ba sa kanila yung ginawa niya sa napatay niyang Ehipsyo. Sa takot niya na pag-nalaman ito ng mga taga-Ehipto, siya ay pahihirapan. Kaya siya ay tumakas mula sa Ehipto papuntang ilang.

Sa kanyang pamumuhay sa ilang ay doon siya nakapag-asawa (Zipora). Siya ay nagpapastol ng mga tupa. Minsan sa kanyang pagpapastol ay nangusap sa kanya ang Diyos sa pamamagitan ng punong na di natutupok. Tinawag siya ng Diyos upang palayain ang bayang Israel mula sa Ehipto dahil sa narinig ang pagsusumamo at panaghoy dahil sa malupit na pagkakaalipin sa kanila. Pinababalik siya ng Diyos sa bayang kanyang tinakasan upang palayain ang mga Hebreo at dalhin sa lupang pangako ng Diyos - ang Canaan.

Tumakas man si Moses mula sa bansang kanyang kinalakihan maging sa kanyang lahi ngunit hindi siya nakatakas sa pagkakatawag sa kanya ng Diyos. Tinawag siya upang bumalik at palayain ang bayan ng Diyos. 

Maaring ang ilan sa atin ay maraming tinatakasan sa buhay, mga takot, o pagkakasala ngunit hindi tayo makaktakas sa pagkakatawag sa atin ng Diyos para sa Kanyang plano ng kaligtasan. Ikaw ba ay tinawag ng Diyos? Kung alam natin na tayo ay tinawag, tayo ay tumugon sapagkat kailanman ay di tayo makakatas sa pagkakatawag ng Diyos sa atin.

Basahin : Exodus 2:1 - 3:22

ANG TUMAKAS NA BINASBASAN

Si Jacob ay ang bunsong anak na kambal nina Isaac at Rebeka. Paboriti siya ng kanyang ina at si Esau naman na kanyang kakambal ay paborito ni Isaac. Magkaibang-magkaiba ang kambal. Si Esau ay  mabalahibo ang katawan samantalang si Jacob ay hindi. Si Esau ay isang mangangaso at si Jacob naman ay pastol. Ang i big sabihin ng pangalang Jacob ay mandaraya.

Si Jacob ay binasbasan ng kanyang amang si Isaac sa pamamagitan ng pandaraya na dapat sana ay si Esau. Dalawang beses siyang nandaya. Kaya ang ibig sabihin ng kanyang pangalan ay mandaraya. Ang unang pandaraya ay pagkuha ng karapatan bilang panganay (birth right) sa kakambal niyang si Esau. Galing sa pangangaso, umuwi ng bahay si Esau na nagugutom at humiling sa kanyang kapatid na ipagluto siya nito. Ngunit humingi ng kondisyon si Jacob - ang karapatan bilang panganay. Dahil sa gutom ay pumayag naman ang kanyang kakambal kaya't ipinagluto niya ito.

Ang pangalawang pandaraya ay pagkuha ng basbas na dapat sana ay sa kanyang kakambal. Ipinatawag ni Isaac si Esau upang ipangaso at ipagluto ng kanyang huli. Habang wala si Esau, si Rebeka ang gumawa ng paraan upang maibigay kay Jacob ang basbas. Nilagyan niya si Jacob ng balahibo mula sa hayop upang maging katulad ni Esau at nagluto na ipinaluluto ng ama kay Esau. Dahil sa di na makakita si Isaac ay kinapa lamang niya ang anak na si Jacob na nagkukunwaring si Esau. Sa pag-aakalang si Esau si Jacob ay ibinigay nito ang basbas kay Jacob na nagkunwaring si Esau.

Dumating si Esau at pumunta sa ama upang hingiin ang basbas nito. Ngunit huli na. Naibigay na ang basbas sa kakambal na si Jacob na mandaraya. Nalinlang uli siya ng kanyang kapatid at sa nagalit ng matindi at pinagbantaan ang buhay ni Jacob. Nalaman ito ni Rebeka kaya pinatakas niya si Jacob papuntang Haran. 

Ang pandarayang ito ni Jacob ay nagbunga. Dinaya siya ni Laban na kanyang manugang sa pitong taong pagtatrabaho upang mapangasawa si Rachel ngunit si Leah ang ibinigay. Kaya pitong taon pang pagsisilbi para mapangasawa si Rachel. Dinaya rin siya ng kanyang mga anak na sinabi na patay na si Jose dala ang kasuotan nito na puno ng dugo at punit-punit at ipinagpalagay na nilapa ng mabangis na hayop. Ngunit ang katotohanan ay ibinenta ng mga kapatid si Jose dahil sa galit nila rito. Ang epekto nito ay umabot hanggang sa panahon ng tag-gutom na inabot pati ang Canaan. 

Sa kabila ng pagiging mandaraya ni Jacob ang pakikipagtipan ng Diyos kay Abraham ay natupad kay Jacob. Pinalitan ng pangalang Israel ang pangalang Jacob sapagkat ang labing dalawang tribo na anak niyang lalaki ang pinagmulan ng mga tribo ng Israel. Tumakas man siya bilang binasbasan dahil sa pandaraya niya sa kapatid, ngunit hindi siya nakatakas sa plano ng Diyos. 

Tayo man ay may tinatakasan sa buhay. Sila yung mga taong ating niloko, dinaya, at maging nasaktan. Ngunit tayo ay di makakatakas sa Diyos na ating nilapastangan. Ganun pa man, ang Diyos ay mabuti sa atin. Ang plano niya sa atin ay may basbas Niya at hindi tayo makakatakas sa plano ng Diyos sa atin.


Basahin ang Genesis 27:19-34; 27:1-29:35; 37:25-35